Sen, Ben, Biz

Özgürlüğüne düşkün bir kadın ile babalık hayali kuran bir adamın yolları beklenmedik bir biçimde kesişir. Birbirlerinin dünyasına yabancı olan bu iki insan, kısa sürede güçlü bir bağ kurar; ancak evlat edinme kararları ilişkilerini zorlu bir sınava sokar. Bu karar, onları bir çocuğa yuva olma umudunda birleştirirken, birbirlerini yeniden keşfetme anlamını da taşır. Kâğıt üzerinde basit görünen bu süreç, geçmişin tozlu raflarından çıkan sırlar, ailelerin beklentileri ve iki insanın birbirinden uzaklaşan hayalleriyle sınanır. Kadın, kalabalık bir ailenin içinde büyümüş, kurallara değil sezgilerine güvenen, özgürlüğünü asla elinden bırakmamış biridir. Adam ise sıcak bir yuva özlemiyle yanıp tutuşan, babalık duygusunu hayatının merkezine yerleştirmiş, sorumluluk almaya hazır bir erkektir. Bir çocuğun hayatlarına girmesiyle bu iki dünya arasındaki çatlaklar gün yüzüne çıkar: Sevgi tek başına yeterli midir, yoksa uyum da şart mıdır? Daniele Luchetti'nin sıcakkanlı gözlemciliğiyle örülen film, komedi ile hüznü aynı sofrada buluşturur. Evlat edinmenin evrak işlerinden ibaret olmadığını, aynı zamanda iki insanın en mahrem korkularıyla yüzleşmek demek olduğunu anlatan hikâye, modern aile kavramını mercek altına alır. İtalyan sinemasının insani sıcaklığını taşıyan yapım, izleyiciye gülümseyerek ağlamak benzeri bir deneyim sunar. Aşkın sınavı, kan bağına değil gönül bağına dayanan bir aile kurma çabasının içinde şekillenir.