Kraliçe Lear

Pelin Esmer'in belgeseli, Toros Dağları'nın eteklerindeki Arslanköy'den yola çıkan sıra dışı bir topluluğun izini sürüyor. 2000'li yılların başında bir araya gelen bir avuç köylü kadın, kendilerine tiyatroda bir ses bulmuş; evlilik, gurbet, toprak ve kadınlık hallerini sahnede anlatır olmuştu. Yıllar içinde hayatlarının ayrılmaz parçası haline gelen bu uğraş, bu kez çok daha iddialı bir sınavla karşı karşıya gelir: Shakespeare'in Kral Lear'ı. Metni Türkçeye uyarlayıp ezberlemeye koyulan kadınlar, oyunu suyun bile kıt ulaştığı ücra dağ köylerinde sahnelemeye karar verir. Behiye, Cennet ve Ümmü gibi isimlerin çevresinde şekillenen ekip, her provada hem oyunu hem kendi geçmişini yeniden keşfeder. Yokuşlar, toz yollar, elektriksiz akşamlar ve evdeki sorumluluklar yolculuğun parçasıdır; yorgunlukla umut birlikte büyür. Yaşlanan bedenler, boşalan köyler ve direnen arzular arasında tiyatro, onlar için bir tutkudan öteye geçer. Kamera, provalarla köy hayatı arasında gidip gelirken, kadınların kendi hikâyeleri ile Lear'ın tahtını, kızlarını ve yitik gücünü anlatan trajedi giderek birbirine karışır. Babalar, kızlar, miraslar, sessizlikler... Sahnedeki replikler, gündelik hayatta söyleyemedikleri sözlere dönüşür. Belgesel, sanatın ücra bir köyde bile nasıl bir umut ve dönüşüm aracı olabileceğini; yaşın, coğrafyanın ya da geleneklerin bir insanın hayal kurmasını engelleyemeyeceğini sade ama etkileyici görüntülerle anlatır. Kraliçe Lear, sabırla örülmüş bir kolektif hikâye.