Işıklar Sönünce

Rebecca yıllar önce ailesinin evinden ayrılırken, çocukluğunun kabuslarını da geride bıraktığına inanır. Küçükken ışıklar söndüğünde odasının köşesinde beliren silüetin gerçek mi hayal ürünü mü olduğunu hiç bilememiştir; zamanla herkes bu hikâyeyi onun yorgun bir zihnin uydurması saymıştır. Ancak küçük kardeşi Martin, geceleri uykusuz kalmaya başlar ve anne bakımından annelik yapan şeyin tehlikeli biçimde değiştiğini fısıldar. Eve dönen Rebecca, kardeşin anlattıklarının kendi çocukluk korkularıyla birebir örtüştüğünü fark eder. İkisinin ortak noktası anneleri Sophie'dir: Melankolik, ilaçlarına güvenmeyen ve yalnızlığa gömülmüş bir kadın. Sophie'nin geçmişinde, ruh hastalığı kliniğinde tanıştığı gizemli bir arkadaş olan Diana'nın izleri vardır. Işığa tepki vermeyen bu varlık, karanlık anın saniyelerinde belirir ve yakınlaştıkça daha da saldırganlaşır. Rebecca'nın erkek arkadaşı Bret ve Martin'i korumaya çalışan babası Paul da karabasanın içine çekilir. Rebecca, eski kayıtları ve aile fotoğraflarını inceleyerek Diana'nın kimliğini çözmeye çalışır. Ama gerçeğe her adımda biraz daha yaklaştıkça sırlar daha karanlıklaşır; annesinin zihni ile bağ kurmuş bu varlık, onları hayatta kalmaları için sürekli ışık aramaya zorlar. Bir elektrik kesintisinin gece yarısına denk geldiği finalde, aile ışıkları yeniden yakmanın yollarını ararken fena halde tehlikeye atılır.