Il faut brûler maman

Cenaze evinde geçen bu güldürü, ölümün en ciddi işinde bile aile bağlarının ne kadar karışık olabileceğini komik bir dille anlatıyor. Mesleği son yolculuklara eşlik etmek olan bir ailenin üyeleri, her gün başkalarının kayıplarına omuz silken, kendi içlerindeki hesaplaşmalara ise gözlerini kapatan insanlardır. Anneye duyulan sevgi, kırgınlık ve yıllardır söylenmemiş cümleler, bir cenaze töreninin provası sırasında su yüzüne çıkar. Kardeşler, anneleriyle yüzleşmek zorunda kalınca hem acı hem absürt durumlar birbirini kovalar. Louise Coldefy ve Julia Piaton'un başrollerini paylaştığı filmde Albert Dupontel ve Artus'un katkılarıyla ritmi hiç düşmeyen bir toplumsal hiciv izliyoruz. Ölüm, yaşamın en komik aynası olabilir mi? Film tam da bu sorunun peşinde.