Hezeyanlar Doğu Demirkol

Doğu Demirkol, kariyerinin yükselişlerini ve düşüşlerini, sanat uğruna verdiği mücadeleyi ve yol boyunca karşılaştığı engelleri kendi sesiyle, izleyiciyle yüz yüze konuşur gibi aktarıyor. Tek kişilik anlatım biçimi, sahneyi adeta bir kahvehane sohbetine dönüştürüyor; seyirci, bir dostun itiraflarını dinlerken toplumsal değerlerin, sınıf farklarının ve hayatta kalma reflekslerinin aynasında kendi hayatını görüyor. Demirkol, mizahı ve hüzünü aynı nefeste harmanlayarak ünlü olmanın bedelini, hayallerin gerçekle çatışmasını ve ayakta kalma çabasını sorguluyor. Samimi dili, keskin gözlemleri ve dobra üslubuyla film, hem gülümseten hem düşündüren, içten bir yaşam hikâyesine dönüşüyor.