Bal

Semih Kaplanoğlu'nun Yusuf Üçlemesi'ni tamamlayan Bal, başkahramanın çocukluk yıllarına uzanarak izleyiciyi sessiz ve dingin bir dünyanın içine çeker. Yedi yaşındaki Yusuf, okuma yazma yeni öğrenen, konuşmaya isteksiz, içine kapanık bir çocuktur. Annesi Zehra ile birlikte yaşamaktadır; baba Yakup ise geçimini, ürkütücü bir ormanın derinliklerinde, yüksek ağaçlara kurulu el yapımı kovanlarda üretilen karakovan balından sağlamaktadır. Bal verimi her geçen gün düşmektedir; borçlar birikirken ailenin geleceği giderek belirsizleşir. Yusuf için orman hem büyüleyici hem korkutucu bir gizem kaynağıdır. Babasına duyduğu hayranlık, onunla kurulan tek bağın da temelidir. Bir gece gördüğü rüyayı sabaha karşı babasına anlatan Yusuf, bu paylaşımla kendine özgü bir sır edinir. Kısa süre sonra Yakup, kovanlarını denetlemek için ormana gider ve geri dönmez. Babasının kayboluşu, çocuğu iyice sessizliğe gömer. Annesiyle başlayan arayış, ormanın derinliklerine doğru bir yolculuğa dönüşür. Doğayı neredeyse hiç diyalog kullanmadan, ses ve görüntüyle anlatan film, kaybın ve bekleyişin insan ruhundaki yankısını yavaş ama sarsıcı bir ritimle işler. Berlin'de Altın Ayı kazanan bu yapım, Yusuf'un gördüğü rüyanın gerçeğe dönüşüp dönüşmeyeceğini sorarak izleyiciyi derin bir sessizlikle baş başa bırakır.