Annemin Solgun Çiçekleri

Babadır bir yıldır yoktur; Bahadır, İstanbul'da sanat uğruna zor günler yaşayan genç bir ressamdır. Babasının ölümünün ardından küçük Anadolu köyüne döner; amaç, oradaki insanlara destek olmak ve bir hafta sürecek üzüm hasadını tamamlamaktır. Başlangıçta kısa bir ziyaret olarak planladığı bu yolculuk, onu beklenmedik bir dönüşüme sürükleyecektir. Köy, artık eski canlılığından uzaktır. Gençler şehirlere göç etmiş, tarlalar boş kalmış; iklim değişikliğinin kuraklığı bağbozumu her yıl daha zorlu hale getirmiştir. Toprak, terk edilmek üzere? Bir zamanlar babaannelerini, dedelerini, atalarını besleyen bu topraklar artık unutulmaya yüz tutmuştur. Bahadır, toprağın kıyısında dururken karşılaşır: ailenin yıllardır işlediği bağ, köyün azalan nüfusu, hasadın yükü ve babasının anısı arasında kalır. Hasat ilerledikçe Bahadır, köyün insanlarıyla —annesi, komşuları, çocukluk arkadaşlarıyla— yeniden bağ kurar. Şehirde kaybettiği şeylerin, toprakta yeniden filizlendiğini fark eder. Kendi sanatını, köklerini ve geleceğini sorgular. Sonunda kritik bir karar noktasına gelir: kök saldığı bu toprakları sürdürmek mi, mirası bırakıp İstanbul'a geri dönmek mi? Solgun çiçeklerin büründüğü bir mevsimin hikâyesi, köklerini yeniden keşfeden bir adamın yolculuğudur.