Alberi erranti

Kasabanın kıyısında, metruk bir çiftlik evinde yaşayan Piero ile oğlu Giuliano, çevrelerinden yalıtılmış bir hayat sürer. İkili, evlerine topladıkları yaralı hayvanlara bakarak günlerini geçirir; bu alışkanlıkları ise mahalledeki notablara ve yaşlı kadınlara yadırgatır. Vagabondlukla suçlanan baba-oğul, kasabanın hoşgörüsünü yitirmiş bakışları altında yaşam mücadelesi verir. Karda bir gece her şey değişir: Piero ortadan kaybolur, evdeki hayvanlar da acı bir sonuyla yok olur. Genç Giuliano, geri çekilmeyi değil aramayı seçer; karla kapalı arazide babasının izini sürer. Salvatore Mereu'nun yönettiği bu dram, yalnızlığı, dışlanmayı ve bir çocuğun inadını, sert kış manzaraları eşliğinde duygusal ama abartısız bir dille anlatıyor.