Yaşamak

Kanji Watanabe, Tokyo'daki belediye dairesinde otuz yılı geride bırakmış sıradan bir memurdur. Hayatı, masasının başında mühür basmaktan ve halkın dilekçelerini birbirine bağlayarak devirden oluşan tekdüze bir ritim haline gelmiştir; iş arkadaşları ona "Mumiyo" lakabını takmıştır, çünkü o artık bir insan değil, cansız bir varlıktır. Karısının ölümünden sonra oğlunun evinde sessiz ve itaatkâr bir misafir gibi yaşamaktadır; oğlu bile onun parasını gözlemektedir. Ta ki Watanabe mide ağrılarıyla doktora gittiğinde, ona midesinde kanser olduğunu ve yaklaşık bir yıl ömrü kaldığını öğrendiğinde. Doktor dürüst olmamış, gerçek onun kendisine söylendiği gibi açıklanmamıştır. Bu haber, onun monoton hayatını yıllar önce bitirdiğini fark etmesini sağlar. Ölüm karşısında Watanabe sarsılır; alkolde teselli arar, genç bir kadınla tanışır ve ona hayatının boşluğunu anlatır. Ama sonunda gerçek bir amaca yönelir: mahalledeki kadınların dilekçelerini devretmediği bir parkı hayata geçirmek. O gün, kar yağarken salıncağın üzerinde, ölümünden önce bilinçli bir mutluluğun gizli kalıntısını taşır.