Körfez

Onlu yaşlarının ortasında, evliliği sona eren Selim, başkentin yorgunluğundan sıyrılıp çocukluğunun geçtiği İzmir'e annesinin yanına döner. Yılların değiştirdiği şehirle yüzleşirken, arkasında bıraktığı hayatın gölgeleri de peşini bırakmaz. Kimsin, ne istiyorsun sorularıyla boğuşan adam, körfezin kıyısında kendini yeniden tanımaya çalışır. Tam bu kırılgan anlarda körfezde meydana gelen bir kaza, kent düzenini altüst eder. Ani bir koku, görünmez bir bulut gibi sokakları, evleri, akciğerleri kaplar; günlük hayat birdenbire askıya alınır. İnsanlar penceresinden dışarı bakmayı öğrenir, şehir ortak bir felaketin etrafında yeniden kümelenir. Selim için bu doğaüstü bozulma, kişisel çöküşünün aynasıdır. Eski dostlarla, kayıp aşklarla, kopmuş aile bağlarıyla kurulmaya çalışılan temaslar, felaketin getirdiği suskunluk içinde farklı bir anlam kazanır. Koku geçtikçe, hayatın da alışılmış seyrine dönüp dönmeyeceği belirsizdir. Ahmet Büke'nin öyküsünden Emre Yeksan'ın çektiği bu dram, İzmir'in denizine, gündüzine ve gecesine dokunarak; bir insanın ve bir şehrin aynı anda nefesini tuttuğu o tuhaf araf dönemini, yavaş ama etkileyici bir ritimle anlatır.