Güneş Sonrası

On bir yaşındaki Sophie, annesiyle yaşamayan babası Calum ile nadir buluşma fırsatlarını değerlendirerek bir yaz tatiline çıkar. İkili, Türk kıyılarındaki sıradan bir tatil köyünde, kiralık bir odada, basit ama sıcak günler geçirir. Sophie bu tatili kaset kamerayla kaydeder; oyunlar, havuz başındaki sohbetler, karaoke geceleri ve dans dersleriyle dolu bu günler, onun çocukluğunun son demlerini yaşadığı bir dönemeçtir. Ergenliğin eşiğindeki kız, babasının gizlediği karanlık çöküntüyü tam olarak okuyamaz; Calum ise kızına iyi bir ebeveyn olmaya çalışırken kendi hayatını toparlamakta zorlanır. İkisi arasında sevgi dolu ama kırılgan bir bağ kurulur; her şey yolunda görünürken, kameranın arkasına düşmeyen anlar ve söylenmeyen sözler birikir. Yıllar sonra yetişkin Sophie, o kasetleri ve anıları yeniden izlerken, hatırladıklarıyla gerçeğin arasında boşluklar keşfeder. Bellek güvenilir bir tanık mıdır, yoksa geçmişi kendi arzularımıza göre mi şekillendiririz? Charlotte Wells'in ilk uzun metrajlı filmi, kayıp zamanın hüznünü sade bir baba-kız hikâyesine dönüştürür; Paul Mescal ve Frankie Corio'nun doğallığıyla, yaz tatilinin sıcaklığında yatan sessiz melankoliyi derinlikli, dokunaklı bir dram olarak perdeye taşır.