Figura 8: La ruina es el metal de nuestra piel

Yazın başında genç bir ressam, tuvaline odaklanmak umuduyla kendini dış dünyadan soyutlar ve yalnız bir çalışma ortamına çekilir. Ancak beklediği verimlilik yerine, günlerin birbirine karıştığı bir boşlukla yüzleşir. Sosyal medyada gezinme ve pornografiye yönelik alışkanlıkları, sessizce büyüyen bir kaosa dönüşür; zaman algısı bulanır, geceyle gündüz birbirine yutulur. Sanat üretme çabası, kaçınmayı seçtiği her şeyin aynaya yansıyan gölgesiyle yarışır. Sonunda kendi yansımasına bakan karakter, bilincinin ne kadarını kaçtığı şeylerin şekillendirdiğini fark etmek zorunda kalır. Facundo Carbonelli'nin yönettiği bu dram, yalnızlığı, dijital çağın tüketim huzursuzluğunu ve yaratımın kırılganlığını aynı tuvalde buluşturuyor.