Being Heumann

Judy Heumann, tekerlekli sandalye kullanan genç bir kadın olarak sürekli dışlanır: okula gitmesi engellenir, öğretmenlik başvurusu reddedilir, toplum onu yük olarak görür. İçinde biriken öfke, zamanla kolektif bir direnişe dönüşür. 1977'de engelli hakları savunucularıyla birlikte, yaşamak için gereken temel desteği reddeden federal düzenlemelere karşı sesini yükseltir. San Francisco'da başlayan eylem, onlarca gün süren bir işgale evrilir; medya, bürokrasi ve toplumsal önyargı ile mücadele eden aktivistler aralarındaki farklılıklara rağmen ortak bir dava etrafında kenetlenir. Sian Heder'in yönettiği bu dram, bireysel hayal kırıklığının nasıl tarihi bir hak mücadelesine dönüştüğünü, bozuk olanın sistem olduğunu haykıran bir kuşağın hikâyesiyle anlatıyor.