Baba

Seksen yaşındaki Anthony, kendi kelimeleriyle "atını satmak" zorunda kalmış bir at binicisi gibi, özgürlüğünden vazgeçmek istemeyen inatçı bir adamdır. Londra'daki dairesinde tek başına yaşamaya kararlıdır; kızı Anne'nin ona sunduğu bakıcı adaylarını birer birer kapı dışarı eder. Anne ise Paris'te yeni bir hayata adım atmış, kocasıyla birlikte uzaklara taşınmak üzeredir ve babasının artık tek başına kalmayı göze alamayacağını bilir. Bir çözüm olarak günlük bakıcı arayışına girişir. Ancak kendini ikna etmeye çalışırken aklını kaybettiğini bilmeyen Anthony, daha derin bir mücadele vermektedir. Alacakaranlıkta odasından kaybolan eşyalar, sürekli yer değiştiren yüzler, tanıdık ama bir türlü yerini tutamadığı anılar... Zaman zaman Anne'nin yüzü başka bir kadının yüzüne dönüşür, kızının adını taşıyan genç bir yabancı evine girer, geçmişten siluetler bugüne karışır. İzleyici, Anthony'nin gözünden dünyayı görür ve onunla birlikte neyin gerçek, neyin hafızanın hilesi olduğunu ayırt etmekte zorlanır. Florian Zeller'in kendi oyunundan uyarladığı bu psikolojik dram, demansın yıpratıcı etkisini klişelere kaçmadan, karanlık bir zeka ve empatiyle perdeye taşır. Anthony Hopkins'in unutulmaz yorumuyla, unutmanın yavaş yavaş bir kimliği nasıl yalayıp yuttuğunun hüzünlü ve sarsıcı portresi.