A Libélula de Aurélio

Hugo, genç yetişkinlik eşiğinde duran bir öğrencidir; geçmişiyle yüzleşmek zorunda kaldığı bir gün, arkadaşı Mônica ile birlikte eski okuluna geri döner. Ziyaretin amacı, yakında çekilecek kayıtlar için teknik bir keşif olsa da, koridorlar ve boş sınıflar onu gençlik günlerinin anılarına sürükler. İkili, orada geçirdikleri yılları konuşurken, bugün üniversitede karşılaştıkları sorumluluklardan, içsel çatışmalardan ve geleceğe dair belirsizliklerden de söz etmek zorunda kalır. Geçmişle şimdiki zamanın iç içe geçtiği bu buluşma, her ikisinin de büyümekle ilgili sessiz ama derin bir sınava girmesine yol açar. Henry De Souza'nın yönettiği dram, nostaljik atmosferi içinde gençliğin geçiciliğini ve olgunlaşmanın ağırlığını duygusal bir dille ele alıyor.